รีวิวหนัง ผู้เช่า The Tenant (2024)

รีวิวหนัง ผู้เช่า The Tenant (2024)  เป็นภาพยนตร์สยองขวัญ-ระทึกขวัญสัญชาติไทยที่พยายามนำเสนอคอนเซ็ปต์ที่น่าสนใจ โดยใช้ หอพัก เป็นฉากหลังในการสำรวจความน่ากลัวที่ซ่อนอยู่ในเงามืดของเพื่อนร่วมอาศัยและ จิตใจอันมืดบอดของมนุษย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย อนันต์ รัศมี โดยมีแกนเรื่องที่เน้นการสืบสวนสอบสวนผสมผสานกับความหลอน แต่ผลลัพธ์ที่ได้แม้จะสร้าง บรรยากาศกดดัน ได้ดีในบางช่วง ก็ยังถูกวิจารณ์ว่า “ดันบาร์ไม่สุด” และมีปัญหาด้านความน่าเชื่อถือของการแสดงอารมณ์ในฉากสำคัญ

เนื้อเรื่อง (Narrative): การเบียดเบียนของมนุษย์ที่กลบความหลอนของผี

พล็อตของ The Tenant เริ่มต้นจาก มาร์ช (ณัชพัณณ์ ปรมะเจริญโรจน์) กราฟิกดีไซเนอร์ถังแตกที่ต้องจำใจย้ายเข้ามาเช่าห้องพักราคาถูกในอพาร์ตเมนต์ที่มีประวัติการฆ่าตัวตาย แต่สิ่งที่เขาค้นพบกลับกลายเป็น ปริศนาการฆาตกรรม ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อนร่วมอาศัยที่ดูเหมือนเป็นมิตร

• แก่นเรื่องที่น่าสนใจ: ผีหรือคนใครน่ากลัวกว่ากัน?: จุดที่ทำให้หนังมีความน่าสนใจคือการตั้งคำถามที่ว่า “มนุษย์ เราก็งี้แหละ หาทุกวิธีเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีในการเบียดเบียนคนอื่น” เนื้อเรื่องส่วนใหญ่จึงเน้นไปที่การ สืบสวนสอบสวน และการเปิดโปง ความลับดำมืด ของเพื่อนบ้านที่ดูเป็นคนดี (เช่น นายแพทย์หนุ่ม, คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว, แฟนคุณหมอ) และความรุนแรงที่ซ่อนอยู่ในตัวคน (เช่น ลูกชายเจ้าของหอพักที่เกเร) การเบียดเบียนและการกระทำที่โหดร้ายของ “คนเป็น” กลายเป็นความน่ากลัวที่หนักแน่นกว่าวิญญาณที่สิงสถิต
• Mood & Tone ที่กดดัน: ช่วง กลางเรื่อง ถือเป็นไฮไลท์ที่ทำได้ดี หนังสามารถสร้าง ความหวือหวา และ ความกดดัน ในแง่ของบรรยากาศ ความลุ้น และ ความระทึก ในการสืบสวนของมาร์ชที่ค่อย ๆ คลี่คลายปมออกมา แต่ความลุ้นนี้กลับ ทิ้งน้ำหนักลง อย่างรวดเร็วในช่วงท้าย
• การเปลี่ยนแนวที่ไม่สมูท: เมื่อเรื่องราวดำเนินไปสู่บทสรุป หนังกลับเปลี่ยนจากแนวระทึกขวัญสืบสวนไปสู่ฉาก แอคชั่น/หนีตาย แบบ สะปะสะปะ และ บ้าเลือดขั้นสุด ระหว่าง “ผี” กับ “คน” ที่ถูกวิจารณ์ว่า งง และ ไม่สุด จนทำให้ผู้ชมรู้สึกว่าหนัง ดันบาร์ไม่สุด ในทุก ๆ แนวที่พยายามจะไปถึง

งานภาพและเทคนิค (Visuals & Technique): โลเคชันจำกัดที่ถูกใช้คุ้มค่า

The Tenant ใช้ โลเคชันจำกัด เพียงแค่ภายในหอพักเป็นหลัก ซึ่งทีมงานสามารถใช้พื้นที่นี้ได้อย่างคุ้มค่าเพื่อสร้าง บรรยากาศที่ชวนผวา และ อึดอัด

• บรรยากาศหอพักที่อับชื้นและลึกลับ: งานภาพประสบความสำเร็จในการสร้าง Mood and Tone ของหอพักเก่าที่มีเรื่องราว โดยใช้แสงเงาและมุมกล้องที่เน้นความ มืดทึบ และ ความโดดเดี่ยว ภายในห้องพักและทางเดินแคบ ๆ เพื่อเพิ่มความตึงเครียด ภาพยนตร์จึงมีลักษณะของหนังระทึกขวัญที่เน้นการใช้ จิตวิทยา และ การสร้างความไม่ไว้วางใจ มากกว่าการพึ่งพาวิชวลเอฟเฟกต์ที่อลังการ
• เทคนิคการสร้างความตึงเครียด: นักวิจารณ์กล่าวว่าเทคนิคการทำหนังโดยรวมนั้นสามารถ สร้างความตึงเครียด ได้อย่างดีในหลายฉาก ทำให้หนังมีทิศทางการเล่าเรื่องที่ดู ไม่ซ้ำซาก เมื่อเทียบกับหนังผีไทยทั่วไป แต่ถึงกระนั้น บางส่วนก็ยังถูกวิจารณ์ว่าการตัดต่อบางจุดยังขาดความคมคายที่จำเป็นสำหรับหนังแนวสืบสวนสอบสวน

การแสดงของนักแสดง (Acting): ความพยายามที่ยังขาดมิติในฉากวิกฤต

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีทีมนักแสดงที่น่าสนใจ ทั้งนักแสดงรุ่นใหญ่ที่มากประสบการณ์อย่าง อำภา ภูษิต (รับบท ป้าธิดา เจ้าของหอพัก) และนักแสดงวัยรุ่น/หน้าใหม่

• อำภา ภูษิต (ป้าธิดา): การแสดงของ แม่แอ๊ว อำภา ภูษิต ถือเป็น จุดยึด ที่ทำให้หนังมีความน่าสนใจ บทบาทของ ป้าเจ้าของหอที่ดูใจดีและยิ้มแย้ม แต่ซ่อนความลับไว้เบื้องหลังนั้น เป็นการแสดงที่สามารถสร้าง ความสงสัย และ ความหวาดระแวง ให้กับผู้ชมได้อย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้ตัวละครนี้เป็นหนึ่งในตัวขับเคลื่อนความตึงเครียดหลักของเรื่อง
• ณัชพัณณ์ ปรมะเจริญโรจน์ (มาร์ช): นักแสดงนำมีความพยายามในการถ่ายทอดความรู้สึกของคนที่ต้องมาพัวพันกับเหตุการณ์อันตราย แต่การแสดงในฉาก หนีตาย หรือ หวาดกลัวผี/คน กลับถูกวิจารณ์ว่า ดูน้อยเกินไป และ ไม่สมจริง เหมือนเป็นการแสดงแบบ “ผ่าน ๆ ไปงั้น ๆ” ทำให้ผู้ชมไม่รู้สึกถึง ความกลัวที่แท้จริง หรือ อารมณ์ของความสิ้นหวัง ที่ควรจะเกิดขึ้นในสถานการณ์วิกฤต
• นักแสดงสมทบ: นักแสดงสมทบหลายคนมีบทบาทที่น่าสนใจในการสร้าง คาแรกเตอร์เพื่อนบ้านสุดลึกลับ (เช่น หมอก๊อต, ซอล, เฟย) พวกเขามีความมุ่งมั่นและทุ่มเทในการแสดงตามบทบาทที่ได้รับ แต่เช่นเดียวกับนักแสดงนำ การแสดงในฉากที่ต้องใช้ อารมณ์ที่รุนแรง หรือ ความตกใจสุดขีด กลับขาดมิติและยังไม่สามารถส่งพลังถึงผู้ชมได้อย่างที่ควรจะเป็น

บทสรุป: หนังผีไทยที่กล้าแหวกแนว แต่ไปไม่สุดทาง

“The Tenant (2024) ผู้เช่า” เป็นภาพยนตร์สยองขวัญ-ระทึกขวัญไทยที่ มีศักยภาพสูง ด้วยคอนเซ็ปต์ที่แข็งแกร่งในการสำรวจความน่ากลัวของมนุษย์ และการสร้างบรรยากาศที่กดดันและอึดอัด

• ข้อดี: การนำเสนอที่ แหวกแนว ไม่เหมือนหนังผีไทยสูตรสำเร็จทั่วไป การใช้โลเคชันหอพักได้คุ้มค่า และการแสดงที่โดดเด่นของ อำภา ภูษิต เป็นสิ่งที่น่าชื่นชม
• ข้อจำกัด: ความน่าเสียดายอยู่ที่ ความไม่ต่อเนื่อง ของเนื้อเรื่องในช่วงท้าย และ การแสดงอารมณ์ที่ไม่สุด ในฉากแอคชั่น/หนีตายที่สำคัญ ทำให้ภาพยนตร์ไม่สามารถสร้างความประทับใจในระดับ “หนังผีที่ควรไปต่อ” ได้อย่างเต็มที่

โดยรวมแล้ว: The Tenant เหมาะสำหรับคอหนังที่ชอบแนว ระทึกขวัญปนสืบสวน ที่เน้นความน่ากลัวของ คนเป็น และ ความกดดันทางจิตวิทยา มากกว่าผีแบบชัดเจน แม้จะมีจุดที่ต้องพัฒนา แต่ก็ถือเป็นความพยายามที่ดีในการพัฒนาวงการหนังผีไทยให้มีทิศทางที่แปลกใหม่ รับชมหนังเรื่อง ผู้เช่า The Tenant (2024) ได้ที่ movie24hd